Edebiyat Türkiye

Sitemize içerik göndermek için lütfen Tıklayınız.

DENİZE KARŞI

Denize karşı tüttürüyordu sigarasını
Sarmıştı bağrına öncesini , sonrasını
Unutmuştu varlığının bugününü yarını
Bırakmıştı bir köşeye yoğunu , varını

Yanına genç bir kız yanaştı kalkarken
Ne o dedi sıkıldın mı hayattan
Varlığının farkedilmediği unutulduğun en baştan
Vurulduğun , haber dahi verilmeden arkandan

Adam şöyle bir bakıp evet dedi umarsızca
Kız içinden düşündü yalnız dedi kanımca
Yalnızım dedi adam çok yalnızım aslında
Düşüncelerim dostum , bir tek onlar var burda

Genç kız yeniden sordu yok muydu eşin dostun,
Yalnızlığın müebbet sanki böyle bir anda sustun
Uzaktan gördüm seni çok uzaktan bir pustun
Geldim işte yanına ama sen yine sustun….

Adam söndürdü sigarasını dedi vardı bir eşim
Yalnızlık mı dostluk mu olmalıydı, bir işim
Yapmalıydım bu sonsuz yalnızlıkta bir seçim
Çizmeliydim bu umarsız hayatıma bir biçim….

Ayrılığı seçtim anlayacağın ardıma bile bakmadan
Geldim bu kıyıya, kafama geçmişi , şimdiyi takmadan
Gönlüme kimsesiz yalnızlıkları sarmadan
Menzil uzak ömür yarı varmadan…

Kız şöyle bir düşündü aynıydı durumları
İkisinin de yoktu hayatta umutları
Müebbetti yalnızlıkları…
Yokluktu , kimsesizlikti tek kazançları…

Adam kalktı kıyıdan deniz çarşaf misali….
Yoktu onun yalnızlığına eş , yoktu timsali
Hafifçe yere çöktü hiç kalmamıştı hali…
Kıza şöyle bir baktı öleyim..dedi bari….

Uzaklaştı oradan , genç kıza bıraktı yalnızlığını
Genç kız da yaktı sonunda sigarasını…
Şöyle bir baktı adama dedi bırakmış ömrünün yarısını
Bir köşeye savurmuş acısız yarasını…

Aradan bir ay geçti…
Yaşarken de ölürken de yalnızdı adam…
Kız da yenik düştü hayata o da öldü sonradan…
Bıraktılar hayatı ardında ne var sormadan….

Gönderen İsim/Mail: RÜŞTÜ BAYINDIR/rustubayindir20@hotmail.com

Benzer yazılar

Yorumlar


Hosting Sponsoru

sponsor