Yukarıda sayılanları geyik muhabbeti olarak değil, insanlığın Adem ile Havva'dan beri kaybettikleri şeklinde algılıyorum.
yazdıklarım sana hitaben değildi. lütfen yanlış anlama...
bir an için buyurduğun gibi olduğunu düşünelim yani algılamamızı kaybettiklerimiz üzerine tevcih edelim. iyi ama zamanın tik-taklamasından beridir ki ilk insan ve ilk peygamber olan hazret-i adem'in ismini zikrederken "babanız" buyuran kuran değil midir? kim kendi öz ebeveyni hakkında "annem ve babam röntgenleniyor muyuz diye tedirginliğe düşmemişler" der? içimizde anne ve babasının halveti üzerine laubali bir uslubla konuşup yazabilecek birileri var mı? bizim irfanımızda, talim ve terbiyemizde yeri var mı?
bir başka husus ise şu: bu işin yahut adı her ne ise onun incelikten mahrum olduğunu ifade etmek muradındaydım ki halen de öyleyim! kaybettiğimizi bulalım derken elimizdeki "inceliği" kaybetmek pek de mantıklı değil?! mesela bu yazı sahibi akl-ı evvel'e sual edelim: hadi o zaman adem ve havva isimleri yerine -haşa- muhammed ve hatice isimlerini koyalım?! (tevbe estağfirullah!)
elbette senin muradını anlamaktayım lakin muradın bu "şekilde" işaret edilmesi pornografik durmakta!
