Lezzet-i gazel

[Dil-şâd]

Gam artar dilde cânâ eylesem seyr-i çemen sensiz
Olur baktıkça giryân dîdeme her gül diken sensiz

Esîr-i dâm-ı aşkın olalı ey Yûsuf-ı sâni
Gülistân-ı cihân oldu bana beytü’l-hazen sensiz

Lebin bilmem ne efsûn etdi kim bî-tâb-ı gam ile
Dagıldı akl u fikrim nâleden lâl oldu ben sensiz

Belâ-yı hicr ile peygûle-i mihnetde her saat
Gelir beyt-i dile bin türlü âlâm u mihen sensiz

Amânım kesme kurbân oldugum bilmez misin hâlim
Ki meftûnum sana gelmez bana gamsız gelen sensiz

Ne var gel bir dem ol derd-i dil-i bî-çâreme dermân
Tenimden çıkmadan cân ey gül-i nâzik-beden sensiz

Dem-i subh-ı ecel hoşdur benimçün şâm-ı firkâtden
Hayâtımdan usandım istemem dünyâyı ben sensiz

Yazıp rengîn gazeller hâk-i pâye arz eder ammâ
Perîşândır bu günler Hâmî-i şîrîn-sühan sensiz

Hâmi (Gaffar Baba)

[Dil-şâd]

Cânâna yet ey cân desem hicrân duyar
Nâlemi gül-zâra arz etsem gül-i handân duyar

Pertev-i hüsnündeki zevki gönül idrâk eder
Zâhiren ol vuslatı gör dîde-i giryân duyar

Nâme yaz Muhyî şeker-leb teşneler tek yârına
Gizli tut ağyârîden esrârını noksân duyar

"Fakru fahrî" kisvesidir kisvemiz ammâ bugün
Ma'rifet gencînine vermez zarâr ihsân duyar

İhtilâf olmaz sözün bir mâyesidir ol melek
Aldığın sermâyeden yaz kim Hulûsî cân duyar

Hulûsi Efendi

[Dil-şâd]

N'ideydim âlemi âlemde hayrânın olaydım yâr
N'ideydim âdemi âdemde kurbânın olaydım yâr

N'ideydim hûr u gılmânı n'ideydim bâğ-ı Rıdvânı
N'ideydim başka seyrânı sana seyrân olaydım yâr

N'ideydim devlet-i câhı n'ideydim izzet-i şâhı
N'ideydim mihr ile mâhı sana mihmân olaydım yâr

N'ideydim yâr u ağyârı n'ideydim bülbül-i zârı
N'ideydim gül ü gül-zârı sana giryân olaydım yâr

N'ideydim yârın olsaydım n'ideydim varın olsaydım
N'ideydim zârın olsaydım sana nâlân olaydım yâr

N'ideydim zülf-i leylâyı n'ideydim çeşm-i şehlâyı
N'ideydim başka sevdâyı sana sûzân olaydım yâr

N'ideydim şânına lâyık Hulûsî'n olmasa âşık
N'ideydim olmayı ayık sana mestân olaydım yâr

Hulûsi Efendi

[Dil-şâd]

Kûşe-i vahdetimiz halvetimiz yâr iledir
Sarmışız sînemize vuslatımız yâr iledir

Sorma zâhidlere bilmez "len terânî" sırrını
Tûr-ı Eymen'de nihân sohbetimiz yâr iledir

Okuduk Mushaf-ı hüsnündeki "ev ednâ"yı
Ol sebebden nazar-ı rü'yetimiz yâr iledir

Dağılıp varlığımız cümle tarîk-ı aşkda
Pây-mâl oldu olan rif'atımız yâr iledir

Nere baksa görünen dost yüzüdür dîdemize
Vechin âşüftesiyiz hayretimiz yâr iledir

Kapısı kulluğudur başda saâdet tâcı
Bir hakîr bendesiyiz izzetimiz yâr iledir

Nazar-ı himmetidir yoksa Hulûsî anın
Biz kimiz bu lutf-ı bî-minnetimiz yâr iledir

Hulûsi Efendi

[Dil-şâd]

Şol cân ki bekâ mülküne azm-i sefer etmez
Aşkı dil ü cânında o yârın eser etmez

Bizden mi cürüm yoksa o dil-berde mi bilmem
Bak hayli zamân meclisimizde güzer etmez

Ten kal'asının burc u bârûsu söküldü
Gafletle yatan cân ki bu gamdan keder etmez

Aynın mı sönük nûru yüzün yâr mı kapatmış
Dil-ber mi küsük göz mü o yâra nazar etmez

Her kanda gözüm baksa görürken o nigârı
Şimdi ne için göz yüze yüz gözde yer etmez

Mihnetleri çekdim dil-i gül-şen şeref etdim
Bülbül gelip ol bâğda neden zâr-ı fer etmez

Beytü'l-Hazen-i gamde o Ya'kûb-ı belâ-keş
Yûsuf gama vâkıf ne için bir haber etmez

Kim aşka düşer aklı gider cismi harâbdır
Mümkün mü kime uğrasa aşk der-be-der etmez

Cân ver de Hulûsî var yürü şeyhini hak bil
Kim bilmedi hak pîrini Hak'dan hazer etmez

Hulûsi Efendi

[dedeefendi]

'Aceb dünyâdır ey dostum safâ bulmak ne mümkündür
 Eğer bir dem safâ sürsen bekâ bulmak ne mümkündür

 Bugün dünyâda var olmak ganî olmak ne müşküldür
 Cefâsını çeker âdem vefâ bulmak ne mümkündür

 Ve ger her dem fakîr olsan zelîl olsan ne müşküldür
 Bu dehr-i fânîde bir dem edâ bulmak ne mümkündür

 Eğer sultân isen her dem sana düşmen ne müşküldür
 Anınla taht-gâh üzre nümâ bulmak ne mümkündür

 Bunı derk eyledin Nâtık bu dünyâ sırr-ı müşküldür
 Tedârik eyle 'ukbâya fenâ bulmak ne mümkündür
                                           
NÂTIKÎ DÎVÂNI 16.VARAK A 15.sayfa

[Dil-şâd]

Zihî devlet ki gözlerüm yüzünden oldı nûrânî
Visâlün lutf idüb savdı başumdan girü hicrânı

Severem sini cân bigi hatâ didüm ma’âza’llâh
Ne mikdârı ola cânun ki benzedem sana cânı

Yüce boyun kılur bende çemende serv-i âzâdı
Yüzün mihri ider tâbân felekde mâh-ı tâbânı

Egerçi cem’e şem’ isen bugün her cem’ arasında
Perîşân kılma saçunı esirge ben perîşânı

Bugün çün hüsn devrânı senündür eyü adıla
Süre gör devr-i hüsnüni ki geçer hüsn devrânı

Cemâlün iy büt-i Çînî cihânı dutdı ser-tâ-ser
Nite kim Rûm ilin şi’riyle bugün dutdı Dehhânî

Dehhânî