Edebiyat Türkiye

Sitemize içerik göndermek için lütfen Tıklayınız.

N’ideyin zâyi‘ idüp tûl-i emelle nefesi

N’ideyin zâyi‘ idüp tûl-i emelle nefesi
Kalmadı zerre kadar dilde bu dünyâ hevesi

Kârbân-ı reh-i ıklîm-i ‘adem-menzilinüñ
Tokınur oldu dilâ sem‘ime bang-ı ceresi

Iztırâbı ko gel ey murg-ı revân sabr eyle
Eskiyüp işte harâbe varayor ten kafesi

Gāfil olma gözüñ aç dîde-i hak-bîn olagör
Hor görme has ü hâşâk ile mûr u megesi

Şāhi-i bî-kes ü bîmâr u günehkâre ne gam
Sen olursañ eger ey bâr-ı Hudâ dest-resi

Şâhî (Şehzâde Bâyezid)

Not: Bağdatlı Ahdî tezkiresinde bu şiirin şehzadenin son şiiri olduğu söylenir.
Şâhî (Şehzâde Bâyezid)

Benzer yazılar

Yorumlar


Hosting Sponsoru

sponsor