aşkımın çocukluk dönemi

Katılım
20 Tem 2007
#1
Bir çocuk doğar doğmaz hayata tutunmak için anne sütüne kesinlikle muhtaçtır ve bağımlılığı vardır.ama zamanla bağımlılıktan kurtulur ve sadece bağlılık söz konusu olur.işte , ben sana olan aşkımın çocukluk dönemini aştım,aştık.artık ölmez bu sevda o kritik dönemleri aştı sevdam…eskiden sevdam çok önem istiyordu,ama şimdi salıverdim gitti ne de olsa her akşam her çocuk gibi eve dönecektir,bırak şimdi dışarıda arkadaşları ile oyunlar oynasın.ama her oyun dönemide elbet biter farkındayım ama ne gelir elden.sana başlarda muhtaçtım aşkımızı büyütmek için sanada ihtiyacım vardı ki çocukluk dönemini atlatana kadar.ve o dönem geçti artık aşkımın seni bırak bana bile ihtiyacı yok kendi ayakları üstünde durabiliyor artık.aşkımın bir farkıda akşam olmadan çağırdığımda eve dönebiliyor,sadakati var.söz dinliyor yani.her ne kadar büyümüş olsa da sahibine nankörlük yapmıyor….

Sözün özü;sende anlamışsındır bunu ama ben yine de söyleyim;sevgim haddi hesabı olmayacak kadar büyük.sevgimin bu yüceliği ne sana ait ne bana ait.bu sevgi yüreğimin çalışmasının bir ürünü.ayrıca ben bu sevgiyi ,aşkı yaşıyorum ve inanki içtenlikle söylüyorum sana ihtiyacım yok.geçti o çocukluk dönemi ben anılar ile sevgimin karnını doyuruyorum acıktığım zaman,senin pişireceğin yemek eksik olsun.dışarda aç olan çoktur git onların karnını doyur….
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap