Benim şiirim. . .

  • Konbuyu başlatan a s l ı
  • Başlangıç tarihi
A

a s l ı

#1
O ANLARI BİR BEN BİR O ANLARDI

Gözlerinin gördüğü kadar ileri gidebilirsin
Daha ilerisini görebilir misin?
Ruhun huzur duysun sadece, bununla avunabilirsin
Sen geri çekildikçe, girdaba daha çok sokulmayı bilmezsin.
Seyredersin önce sessiz ve tepkisiz
Sonra bakışlarındaki hüznü göstermek istersin
Engel olur aydınlıklar ve ışıklar,
Şimdi bunlar bahane mi dersin?
Rüzgar geldikçe sana, sen gövdenle karşıla
Ne kadar iteklerse seni, o kadar yaklaştın karanlığa.
Ellerin bakabiliyor mu gökyüzüne?
Gözlerin tutabiliyor mu gülgûn ışıkları?
Bakamıyor, tutamıyor… Belli, burada değil ruhları.
Hatırlamalıydım, senin zevkin bambaşkaydı,
Beklediğin an, gözlerinin gözlerimi göremediği anlardı
Hissettiğim ağrıyı, omzuma konsa, gökteki kuş anlardı

Yüzün dönük rüzgara, ellerin hiç yok, gözlerin karardı
Beklediğin anlar, işte tam bu anlardı

Zifir vakitleri üstünde, hâlihazırda birkaç bulut
Biraz pus yeterli, sen sadece sözleri aklında tut
Görebiliyor musun gönül ağrını?
Sabahın sıcaklığını unut.
Gözlerin baktığın yerde değil,
Baktığın yerler bildiğin yerler değil
Sen neredesin ki sana gelsin
Sen sadece içindeki hissi avut
Ellerinde birikmiş tonla iz,
Silinmiyor geçmişin sabahları
Sabahlardan geçtiğini nereden bilsin
Gövdenle kovduğun kızıl gün ışıkları…

Yüzün hala dönük rüzgara, ellerin hiç yok, gözlerin daha karardı
Beklediğin anlar, işte tam bu anlardı

Oldu işte şimdi, şimdi oldu senin vaktin
Işıklar yok, belki birkaç küçük parıltı yukarıda
Sade göz kırpıyor, gülümsemiyor
Hoş, zaten buydu beklediğin
Ah bir de dolunaysa, işte tam senin istediğin
Şimdi görüyor mu gözlerin,
Battığı yerlerden çıktı mı ellerin?
Bu yüz ifadeni bilirim, kim bilir kaç güneşten vazgeçtin
Ulaş mutluluğuna, vazgeçme, sildiğin sabahları hatırla
Karşı koyduğun rüzgarı, süzülen gül rengi ışıkları hatırla
Senin sevgin bu muydu?
Bu kadar zaman sabrettiğin sevgin,
Sessizliğin içinde, kararsız çırpınan bir kuş,
Çırpınışlarının sesi için dinlediğin.
Oysa ben hiç bilmezdim, belki de sen sezdirmezdin
Yazık! O kadar kararsızmış meğer,
Bu kadar zaman can verip, üstüne titrediğim…

Yüzün artık hep dönük rüzgara, ellerin hiç yok, gözlerin kapkarardı
Beklediğin anlar, işte tam bu anlardı
Vazgeçtim ben artık desem belki duyardı,
Ama bunu kimse değil, yalnız ben ve o anlardı…
 
Katılım
1 Nis 2008
#2
Ynt: Benim şiirim. . .

en son dizeleri harika olmuş. tüm herşey orada düğümlenip kalmı. teşekürler. kısa ve daha akıcı şiirler yazmanız dileğiyle. ha bide o kadar yoğun duygu katmayın isterseniz şiirinize. o yoğunlukta daldan dala atlıyorum :)
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap