Bugün gönlünün okuduğu şiir..

  • Konbuyu başlatan gülücüğüm
  • Başlangıç tarihi

Simurg

sabır & edeple
BU DÜNYAYA ZAZA GELDIM
Yaz gününde güze geldim
Zor günümde size geldim
Doğduğum gün göze geldim
Yare yare deli gönül

Sevdalanıp naza geldim
Yürek yürek ize geldim
Saz döşünde köze geldim
Yalım yalım deli gönül

Kantar oldum aza geldim
Yağmur olup buza geldim
Ateşlenip öze geldim
Hare hare deli gönül

Şarkılanıp söze geldim
Rüzgarlaiıp hıza geldim
Bu dünyaya Zaza (bi-can) geldim
Çağıl çağıl deli gönül

Ali Asker
 

Dilhun

Dîvân Üyesi
BU DÜNYAYA ZAZA GELDIM
Yaz gününde güze geldim
Zor günümde size geldim
Doğduğum gün göze geldim
Yare yare deli gönül

Sevdalanıp naza geldim
Yürek yürek ize geldim
Saz döşünde köze geldim
Yalım yalım deli gönül

Kantar oldum aza geldim
Yağmur olup buza geldim
Ateşlenip öze geldim
Hare hare deli gönül

Şarkılanıp söze geldim
Rüzgarlaiıp hıza geldim
Bu dünyaya Zaza (bi-can) geldim
Çağıl çağıl deli gönül

Ali Asker

Teşekkür ederiz:)

Evrensel olan müzik değil acılardır.
 

Simurg

sabır & edeple
Insanin kendi memleketlisine rastlaması gibi birşeydi değil mi :) @Dilhun ziyadesiyle önemli değil
 
Ü

Üye silindi(kendi isteğiyle)

Ümit Yaşar Oğuzcan – İmkansız Aşk

Falcı kadın yalan söylüyor yalan
Bizi birbirimiz için yaratmış Tanrımız
Nasıl mümkün değilse
Yıldızları toplamak gökyüzünden
Öylesine imkansız bir şey aşkımız

Kurudu gölgesinde oturduğumuz ağaçlar
Bahçelerde sevdiğin çiçekler kalmadı
Sadece hatıralarda ebedi olan
Vazgeçemediğimiz, unutamadığımız
Onlar bile bize yar olmadı

Unut benden kalan ne varsa
Unutmak tesellidir yalnızlığın
Güneşi bir kadeh şarap gibi içip
Delicesine sarhoş olmak
En güzel tarafı imkansızlığın

Ümitlerimiz fırtınalı denizler ortasında
Bir hurda teknedir şimdi
Dalgalar dünden daha zalim
Rüzgar daha hoyrat
Ne bulut var ufuklarda ne gemi

Mevsimler toz pembe değil
Gündüzler gecedir, geceler zindan
Güneşin doğmasını beklemek boşuna
Boşuna artık medet ummak
Taş kalpli zamandan

İnan ki! Kırılmış bir ayna gibi
Paramparça, kırık dökük aşkımız
Çaresizliğin, ümitsizliğin türküsü
Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü
Büyük aşkımız
 

evla

Gündüz yarasalarıyız biz.
...../Sinirlerim berbat bu gece.
Berbat. Kal benimle. Konuş benimle.
Neden hiç konuşmazsın.
Konuş.
Neyi düşünüyorsun? Ne düşüncesi bu? Ne?

Hiç bilmiyorum neyi düşündüğünü.
Düşün.”
Düşündüğüm şu: Biz, sıçanların geçitindeyiz Ölü adamların kemiklerini yitirdiği yerde. “Nedir bu gürültü?”
Rüzgârdır kapının altında.
“Nedir bu gürültü şimdi?
Nedir rüzgârın yaptığı?”
Hiçbir şey yine hiçbir şey.
“Bilir misin hiçbir şeyi?
Görür müsün hiçbir şeyi?
/...
T.S. Eliot /Çorak Ülke
 

ferahsan

Dîvân Üyesi
Mutsuzluktan söz etmek istiyorum
Dikey ve yatay mutsuzluktan
Mükemmel mutsuzluğundan insansoyunun
sevgim acıyor

Biz giz dolu bir şey yaşadık
onlar da orada yaşadılar
Bir dağın çarpıklığını
bir sevinç sanarak

En başta mutsuzluk elbet
Kasaba meyhanesi gibi
Kahkahası gün ışığına vurup da
ötede beride yansımayan
Yani birinin solgun bir gülden kaptığı frengi
Öbürünün bir kadından aldığı verem
Bütün işhanlarının tarihçesi
Bütün söz vermelerin tarihçesi
sevgim acıyor

Yazık sevgime diyor birisi
Güzel gözlü bir çocuğun bile
O kadar korunmuş bir yazı yoktu
Ne denmelidir bilemiyorum
sevgim acıyor
Gemiler gene gelip gidiyor
Dağlar kararıp aydınlanacaklar
Ve o kadar

Tavrım bir şeyi bulup coşmaktır
Sonbahar geldi hüzün
Kış geldi kara hüzün
Ey en akıllı kişisi gündüzün
sevgim acıyor
Kimi sevsem
Kim beni sevse

Eylül toparlandı gitti işte
Ekim falan da gider bu gidişle
Tarihe gömülen koca koca atlar
Tarihe gömülür o kadar

Turgut Uyar
 

Benzer konular

Bu içeriği görüntüleyen kullanıcılar (Kullanıcı: 0, Ziyaretçi: 1)

Üst Alt