gözlerimden toprağa düştü yalnızlık

Katılım
11 Tem 2006
#1
“Gözlerimden toprağa düştü yalnızlık.
Ve anladım yolculuk,
Topraktan toprağa olacaktı…”

Rahmet bir gözyaşı kadar yakındı ve gizlenmişti yağmur damlalarına.
Bugün yağmura ben sırlarımı verdim.
Ne zaman ki ellerimi semaya kaldırabilme cesareti gösterdim -ki,bu bir cesaret işiydi aslında,<muhtacım>diyebilme cesareti…- avuçlarımda yağmur damlaları birikti.Yüzümü avuçlarımla müjdeledim sonra.
Sonra…
Gözlerimden toprağa düştü yalnızlık…
 
Katılım
13 Nis 2008
#2
Ynt: gözlerimden toprağa düştü yalnızlık

elfckmk' Alıntı:
“Gözlerimden toprağa düştü yalnızlık.
Ve anladım yolculuk,
Topraktan toprağa olacaktı…”

Rahmet bir gözyaşı kadar yakındı ve gizlenmişti yağmur damlalarına.
Bugün yağmura ben sırlarımı verdim.
Ne zaman ki ellerimi semaya kaldırabilme cesareti gösterdim -ki,bu bir cesaret işiydi aslında,<muhtacım>diyebilme cesareti…- avuçlarımda yağmur damlaları birikti.Yüzümü avuçlarımla müjdeledim sonra.
Sonra…
Gözlerimden toprağa düştü yalnızlık…

Ne zaman ki ellerimi semaya kaldırabilme cesareti gösterdim -ki,bu bir cesaret işiydi aslında,<muhtacım>diyebilme cesareti…- avuçlarımda yağmur damlaları birikti.Yüzümü avuçlarımla müjdeledim sonra.
Sonra…
Gözlerimden toprağa düştü yalnızlık…

Özellikle son mısra çok özgün olmuş. Sadece bu mısra için bile bu şiir okunabilir.
 
Katılım
17 Nis 2008
#3
Ynt: gözlerimden toprağa düştü yalnızlık

Bulutlara baktım o an ve ağlıyordu gökyüzü
Sanki toprağa kavuşmak istiyordu tez vakit
 

Giriş yap