gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

hamza kutluay

Dîvân Üyesi
herkes ibadet ederken sende ibadet edersin çünkü herkes yapıyordur
ama kimse ibadet etmezken sen ibadet edersen daha büyük iş olur

herkes yazarken biz yazmayız
biz kimse yokken yazar siteyi sahipsiz bırakmayız dostlarla....
 

evla

Gündüz yarasalarıyız biz.
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi


sitenin gönüllü bekçisi olduk İnşallah gece nin de ibadetçisi oluruz...
 

hamza kutluay

Dîvân Üyesi
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

az ama devamlı ibadet
istikrarlı ama az yazı
her şeyin sürekli olanı
 

evla

Gündüz yarasalarıyız biz.
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

çok yazı (yazma fiili olmasa nefes alamam yazmak sığınağım gibi)
istikrarlı ibadet ...
 

ferahsan

Dîvân Üyesi
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

Gerektiği zaman, gereken kelimelerin sayfalara yansıması.. Az ya da çok ;)
 

UluğBey

Divan Üyesi
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

Geceleri bırakmam kimselere ya gecelerimi verin ya da gecelere beni de kabul edin diyerek gireyim konuya :) Gece altı üstü iki hece ama karşıladığı anlam çok büyük.Üstadın söylemiyle;

Ne sabahı göreyim ne sabah görüneyim / Gündüzler size kalsın verin karanlıkları / Islak bir yorgan gibi sımsıkı bürüneyim / Örtün üstüme örtün serin karanlıkları

Gülücüğüm ifade etmiş ya nicelikten ziyade nitelik lazım diye.İşte tam üstüne bastın deriz ya.Benim de anlayışım bu.Gerçi gönül hem nitelikli hem de nicelikli bir yer olsun diyor ama, bunu benim gönlüm diyorsa bilirim ki gerçekleşmeyecek :)

Forumlarımıza fazla fazla kişiler tarafından fazla fazla yazılar yorumlar yazılmıyor olsa da yazan arkadaşlarımız samimi, elleriyle değil gönülleriyle yazıyorlar.Bir çok site var niceliğin had safada olduğu, onlardan ancak niteliğimizle ayrılabiliriz, sayenizde inş.

Konu geceden açılmışken, geceden gidelim.Neden şairler yazarlar ya da insanlar geceyi sever.Kötülükleri örttüğü için mi? Acaba karanlık her kötülüğü örtebilir mi? Neden hasta olduğumuzda ağrılarımız gece daha fazla olur?Demiş ya üstad

Ne hasta bekler sabahı
Ne taze ölüyü mezar
....

diye.Ya da en kederli şarkılarda ya da şiirlerde gece niye hakimdir? Niye bu kadar seviyoruz ?
 

ferahsan

Dîvân Üyesi
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

Çünkü gece yanlızlıktır.. İç hesaplaşmasıdır insanın kendisiyle.. Sessizdir ve insanın yanında yalnız duygu ve düşünceleri vardır.. Ayrıca acı çekilse de rahattır insan geceleri.. Ukudayken insanlar duymaz hıçkırıklarını ve gözyaşlarını rahatlıkla saklayabilir kişi.. Utanması ve sıkılması bir kendine bir de (inanıyorsa) Rabbine karşıdır.. Bence kötülükleri örtmesiyle pek alakası yok bu durumun; iyinin de kötünün de salt haliyle görünmesiyle alakası var.. Sanırım geceler dünyadaki en zor şeylerden birini, kendisiyle yüzleşmeyi, insana yaptırdığı için bu kadar hüzün dolu.. Ve hüzün şairlerin muhtaç olduğu en temel duygu.. (bana göre)
 

UluğBey

Divan Üyesi
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

İnsan gündüzü yaşıyorken gece ile hem-dem olamaz mı? İnsanın iç hesaplaması için geceyi mi beklemesi lazımdır?Vicdanı olan insan gece gündüz ayırt etmeden hesaplaşabilir kendisiyle ya da hesaplaşabilmelidir.Gece divan edebiyatında kesrete teşbih edilmiş, vahdeti kaplayan kesret her daim kötülük olarak dünya hali olarak tasavvur edilmiş.Bence gece üzerinde daha farklı bir şey var.Bu şey'in içini hala doldurabilmiş değilim.Şahsen ben geceye neyi dahil etsem, bir şeylerin eksik kaldığını sezinliyorum.Sanki kapanmayacak /kapanamayacak bir delik...

Şairler hüzüne muhtaç mıdır?
Bence bu durum şairine göre değişir.Ama en güzel şiirler hüzünle çıkar bu tartışılmaz.Şiir insanın içindeki hüzünleri ortaya çıkarabilir dersek yanılır mıyız? Çünkü gülüp oynayan, dışarıdan gayet iyi görünen bazı kimselerin yazdıklarına baktığımız zaman sanki buhran halinde olan birini görebiliriz.Bu da şiirin efsunîliği olsa gerek...
 

kardelen2006

Divan Üyesi
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

Gece; Koşuşturmanın bitip sadece kendimizle kaldığımız günün hesaplaşma anı... Sorarız kendimize bugün ne yaptım diye, acaba bugün kimseyi kırdım mı, ben kimseye kırıldım mı ya da bugün birini mutlu edecek bişi yaptım mı? Bu sorular ve diiğer sorular hep gece sorulur çünkü artık etrafımızda kimse kalmamıştır en yakınalrımız bile, sadece biz ve gece.. Ayıbımızla,hüznümüzle ya da mutluluğumuzla... yüzümüz kızaracaksa buna tek gece şahit olacak ya da akması gereken gözyaşaları varsa tek şahit gece.. Kimsenin görmesini istemeyiz acizliğimizi,muhtaçlığımızı sadece geceyi ortak ederiz. Olası bütün karanlığıyla, giderken acılarımızı ya da utançlarımızı da götürsün diye... Her şeyi yükler omuzuna gece herkesin derdini çeker sinesine kimseye demez ki "ben senin acını dinelemek istemiyorum" yeter ki içimizde ne varsa akıtalım su misali o'na, en vefalı dosttur o, her gece gelir bizi dinlemeye..
 

evla

Gündüz yarasalarıyız biz.
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

gece gece gece

gündüz toplarsın gece önüne acarsın geçmiş denen illeti
geleceği merak edersin her gece yaparsın bunu sonra da öyle hal olursun ki yana yana alev de kesmez seni şiir de anlatırsın tüm şairler için çoşanın ses repliğidir ama ne yazık ki hiç bir şairi gerçekten anlayamayız imkanı yetmez kelimeler ne kadar sihirli olsa da gerçek anlamını şair bilir biz onun bizdeolan yansımasını görebiliriz sadece...
 

ferahsan

Dîvân Üyesi
Ynt: gündüzler sizin geceler bizim yetmezmi

Sayın yöneticim ben hesaplaşma için gecenin beklenmesi gerektiğinden bahsetmiyorum biliyorsun, sadece bunun en kolay ya da en rahat yapılabileceği zaman olduğundan bahsediyorum.. Vicdan.. Bu tamamen farklı bir konu.. Ama benim vurgum yalnızlığa.. Onlarca insan arasında da yalnız kalabilir insan kimi zaman ama gece olduğunda yalnızlığın doruk noktasında ulaşılır.. Diğer insanlar yerine zihninle sohbet edebilmektir dikkat çektiğim nokta.. Ya da bazen kavga ;) Şairlere gelince; hüzün benim literatürümde de her zaman yüze bakınca seyreylenebilen bir şey değil..
 
Tüm sayfalar yüklendi.

Benzer konular

xen

Üst Alt