Herkes Değilsin!

  • Konbuyu başlatan Sav
  • Başlangıç tarihi
HERKES DEĞİLSİN!

Bir vicdan ayaklanmasına doğru genişlerse kalbin/ şiir gibi yürürse ince ve narin…
Anla ki herkes değilsin!

Gel sevgilim biraz soluklanalım. Çok düştük biraz soluklanalım.
Maviye çalan bir çocuk geçsin gözlerimizden. Kara bir günü daha ifşa ettik mavilenelim.
Bir geceye daha sızdığımızın resmidir bu, bir karanlığı daha patlattığımızın.
Çok sesli bir koro oratoryomuzu yapsın.
Cümlelerin arasından sızıp bulanık bir ırmakta sır olalım.

/ Son virdine yataklık yapacağımız bir derviş bulalım. Çıtı pıtı bir kente, tedavülden kalkmış ağır nefeslerle girelim. Ve kenarı çentikli bir bilboardın tam ortasında bağdaş kuralım.
Gel sevgilim, kapısı çalınmamış evleri, yüzüne bakılmayan yetimleri hırkamızın altında, yüreğimizin boşluğunda saklayalım. /

Ah toprak, künhüne varamadığımız rüyalar, kaç yerinden çatladı bu tohum, sis neden ellerimizden akar, hangi işaret bu kumpası bozar ve gözlerin neyin rengine çalar?
Bir geceyi daha bölelim, bir dilim sana bir dilim aç kurtlara…
Dudaklarım mühürlendi sevgilim sandım yeryüzü mühürlendi. Tenimde zahit bir ateş.
Ey aşk sûretinde gelen yalan. Kocaman bir yüreğe dokunur gibi geçtin sokaklarımdan.
Ne kadar da sırnaşık bir heyüla göğümüzde asılı kalan güneş.
Dışın zaptedilmez harami. İçin sevgilim uyut beni.

Ruhumuzu darp eden isyan, erimez de saçaklarımızdan sarkarsa ihanet.
Cinneti o zaman sözlerinde tutuklu kalmış susuşlarım say.
Kabil emziren bir zamanla sürgit yoldaşlıkların kahrı düşlerimizi kundakladığında
bir sen bil herkes değilsin.

Ruhumuzun aynasında saklı kalan bir vahadır örgütlenmiş bu bahar.
Sen bilirsin bu kokuyu, yusuf'un zindanındaki küf, bu buğu.
Üzerimize serpiştirilmiş kıyımdır; ya coğrafyamız talan ya da sevincimizin atıldığı dipsiz kuyu.
Alnımızın çatından sarkıtılmış sarkaç mahşerin tam ortasından geçip hüznümüze dokunuyor.
Ve ruhumuz sevgilim ölüm görmüş yalnızlıklara gömülüyor.

Uzatmalı bir iklim bu. Hiçbir şey kadar masum.
Buğday teninde bir sözcük düşür kalbine. Başak renginde bir bahar çağır.
Ağlayan çocukların gözyaşlarını çal. Sıkılmış bir yumruğun öfkesini takdis et.
Ve öğret bana sevgilim demirin ve mizanın kavlince
Nedir sabrımızın gergefine takılıp kalan bu ayrıksı
Bu sükûnet…


Ö.İdris
 

evla

Gündüz yarasalarıyız biz.
Ynt: Herkes Değilsin!

Anlatamıyorum

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.

Orhan Veli Kanık
 

evla

Gündüz yarasalarıyız biz.
Ynt: Herkes Değilsin!

ZAMAN SENSİN


Sana, Büyük bir sır söyleyeceğim.
Zaman Sensin
Zaman kadındır,
İster ki,
Hep okşansın,
Diz çökülsün hep, Çözülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına.
Bir taranmış,
Bir upuzun saç gibi zaman.
Soluğun buğulandırıp sildiği ayna gibi.
Zaman Sensin
Uyurken sen,
Şafakta ben uykusuz seni beklerken.
Sana büyük bir sır söyleyeceğim.
Korkuyorum senden.
Korkuyorum yanınsıra gidenden,
Pencerelere doğru akşamüzeri.
El kol oynatışından,
Söylenmeyen sözlerden.
Korkuyorum hızlı ve yavaş zamandan,
Korkuyorum senden.
Sana büyük bir sır söyleyeceğim,
Kapat kapıları.
Ölmek daha kolaydır sevmekten.
Bundandır işte,
Benim yaşamaya katlanmam.
Sevgilim.


Louis Aragon
 
Tüm sayfalar yüklendi.

Hatırlatma

Lütfen alıntıladığınız içeriğin dış linkini değil içeriğin kendisini paylaşınız.Siyasi yazılar paylaşmamalıyız.Alıntıladığımız yazarın yazarını paylaşalım.Yayınlanan yazılardan divan sorumlu tutulamaz.

Benzer konular

Üst