İnsan Bazen...

Katılım
29 Eki 2006
#1
Üstadın biri,
"Silgi kullanmadan resim yapma sanatına hayat denir..." demiş...
ne de hoş demiş...
ilk nefesle son nefes arasında geçen
nefes nefese hayat mücadelemizde
"an" ları anlatırken kullandığımız hayatımızda damak tadı bırakmış
"bazen" lerimiz vardır bilirsiniz...
kendimizden bildiğimiz gibi etrafımızdan da biliriz...
hatta anlatırken,
sanki tüm insan alemini bilircesine
"insan bazen..." le başlarız hayatın, hayatımızın damak tadı anektotlarını
tecrübe tuvalimizde renklendirirken...


buyrun ben başlıyayım...

insan bazen,
Evet kabul etmeli insan bazen yenilgileri...

Hani bize öğrettiler ya kabul etmeyin yenilgiyi diye, hani bize öğrettiler ya sonuna kadar devam edin diye. Bazen de kabul etmek gerekiyormuş. Geçen zamanı kazanmak adına, hayal kırıklığını azaltmak adına, beklentileri düşürmek adına kabul etmek gerekiyormuş...

Kararları alırken mantığıyla oturmalı insan, mantığıyla aldığı kararları uygulamalı. Bir gökdelenin tepesine çıktığınızı düşünün. Bazıları şanslıdır kısa yoldan emek sarfetmeden asansörle çıkar tepeye, geri kalanlar için 2 yol vardır. Geri dönmek veya devam etmek. Geri dönenler baştan kayebederler diye öğrendik, en başından pes edenler başarıya ulaşamaz diye öğrendik, çıkılacak başka gökdelenler olduğu öğretilmedi. Pes etmeyenlerin yoktur garantisi, tepeye merdivenlerden çıkarken sarf edilen emeklerin başarıya ulaşması bilinmez. Bazen hedef bile gözükmez. Nereye gidiyorum, niye çabalıyorum diye sorabilmeli insan...

Herşeyin sonuna kadar gidin diye öğrendik ya. Unutun onu bazen pes etmek gerekiyormuş baştan...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#2
insan bazen,
başkalarının yaşadığı gibi yaşamak ister...
bazen de,
"O' nların hayatları bana uzak olsun der..."
lakin,
kendi hayatını hep erteler...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#3
haddini aşmamalı...
yaşı başından taşmamalı...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#4
insan bazen,
"bazen" in zamanını bile bilmiyor...

bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#5
insan bazen...

yüreğinin sesini dinlemeli...yürekten zorluklarda...
elini vicdanına koymak yerine...koyacağı vicdanını el üstünde tutmalı...
sahip olduklarına dört elle sarımalı...kaybettiğinde ellerini açıp arayacağını düşünmeli...
hor görmemeli...o horda kendisinin de görülüceğini düşünmeli...
sırtını dönüp gitmemeli..."O" nu sırtından bıçaklarcasına...
susmamalı...kelimeler şahitlik yaparken...
susmalı bazen de...kelimeleri yalancı şahit tutmamalı...
başkasına ait olanda gözü olmamalı...gözünü karnından önce doyurmalı...
hayatın anlamını anlamakla uğraşmamalı...o hayata anlam katmalı...

bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#6
dün'le, bugün'le, yarın'la uğraşmamalı...dünü ve yarını bu günden kıskandırmalı...
bazen türküler söylemeli...bazen de türkülerin hikayelerini dinlemeli...
ayrılığı bir son olarak görmemeli...sonun ayrılık olacağını bilmeli...
ölmeden kefen biçmemeli...kefene cep dikmemeli...
gülümsemeli...bunun için bir gül beklememeli...
gözleri yüzünden önce gülmeli...yüzü dökülse de gözleri bunu belli etmemeli...

bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#7
bazen,
"hiç olmazsa.............yap" deriz,
yapacağından hiç umudumuz olmayan insanlara...
temennimizdir bu bizim "o" insanlardan...
ama biz biliriz ki,
temenni olmamalı bu,
hiç olmazsa'ya kalmamalı...
insan kendini "insan" yapan yapı taşarını hep cilalamalı...
bazen sadece üstündeki tozları almamalı...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#8
insan bazen,

başını almadan
gitmek istiyor buralardan...
başını
sorunlarıyla
başbaşa bırakıp...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#9
insan bazen,
an-be-an yaşamak istiyor bazenlere inat...

bazen de,
bazen yaşadıklarını özlemek istiyor,
o anlara haset...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#10
bazen,
küfürler doluyor ağzıma en zehrinden...
bazen de,
sallıyorum dilimi vazgeçiyorum...


bazen,
gün ışığında mum ışığı arıyorum,
bazen de,
karanlıkta en siyah köşeyi...


bazen,
ufukları ben çiziyorum,
bazen de,
ufuklar kendini benden uzak tutuyor...


bazen,
bir gülümseme bütün güne yetiyor,
bazen de,
bütün gün kahkaha dertlere az geliyor...


bazen,
kendimden kaçıyorum,
bazen de,
kaçtığım yerde kendimi arıyorum...


bazen,
çok şey istiyorum,
ve bazen de,

"istediğimin nesi çok" diyorum...

bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#11
insan bazen,
hayal kırıkları üzerinde çıplak ayak yürür...

bazen de,
kuruntu kuyusuna
kendini atıyor...
ve başını kaldırıp yukardan bir ip bekliyor...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#12
harcıyacak daha çokkk
"bazen"
lerimiz var...
bazen,
pişmanlıklarımızın beslediği,
bazen de,
umutlarımızın süslediği...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#13
gönlünün zincirini kıracağına,
gönül verdiğinin kalbini kırıyor...


yanılgı kuyularına düşer,
su bulmak umuduyla...


kırık düşlere takılıp,
düşüp bir yerini kırabiliyor...


yüzüne haykıramadıklarını,
ardından bakarken mırıldanır...


mumun dibine oturup,
karanlıktan şikayet ediyor...


bElIeVe
 
Katılım
29 Eki 2006
#14
karar verdiği noktayı koymak için,
noktadan önce söyleyeceği
kelimelere karar veremiyor...


zorluklarla idman yapıp,
mutlulukla maça çıkıyor...



bazen de,
yüzünü döker ayak uçlarına...
basıp gidemez ayakları mıhlanır
gözlerinin açtığı yerdeki deliklere...


bazen de,
olmayan yüzünü çevirip dostan
yüzsüzler dergahına
gider koşar adımlarla...


bazen de,
anlar hatasını...
lakin giderken yüzü olmadığı için
çekip geri gelecek ayakları da olmaz...


ve yığılır olduğu yere...
hayat'ın
lazım olur diye cebine koyduğu şarkıyı çıkarır
silerken gözlerini dinlemek için

"ben nerde yanlış yaptım..."

bElIeVe
 
Katılım
6 Ara 2006
#15
insan bazen sırtını çeviriyor...bakışlarındaki yansımaları gizlercesine... inadına...
ama aynadaki kendi aksin yok mu...gözlerdeki suret...her gün o surete yenilmek...
 
Katılım
13 Nis 2008
#16
Ynt: İnsan Bazen...

İnsan bazen kendinden sıkılabiliyor...
Bir gayret değiştirmeye çalışıyor sıkıldığı yönlerini.
Ama tren kaçmış nafile...En zor şey bir insanın değişmesi....
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap