Özdemir Asaf

Katılım
1 Mar 2006
#1

Hayatı

11 Haziran 1923'te Ankara'da doğdu.28 Ocak 1981'de İstanbul'da öldü. Asıl adı Halit Özdemir Arun'dur. İlk ve ortaöğreniminin bir bölümünü Galatasaray Lisesi'nde yaptı.1942 yılında Kabataş Erkek Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi'nde, önce Hukuk Fakültesi'ne, sonra İktisat Fakültesi ve Gazetecilik Enstitüsü'ne devam ettiyse de 1947'de yüksek öğrenimini yarıda bıraktı. Bir süre sigorta prodüktörlüğü yaptı. 'Zaman' ve 'Tanin' gazetelerinde çevirmen olarak çalıştı. İlk yazısı 1939'da 'Servetifünun-Uyanış' dergisinde çıktı.1951'de Sanat Basımevi'ni kurarak matbaacılık yaşamına girdi. Kendi şiir kitaplarını bastı.1955'te Yuvarlak Masa Yayınları'nı kurdu.

İkilikler ve dörtlüklerden oluşan ilk şiirlerinde yoğun bir söyleyiş özelliği göze çarpar. İnsan toplum ilişkilerine yönelik temaları konu edinerek düşündürücü bir şiir evreni kurmuştur. Duygu ve düşünce yoğunluğuyla birlikte, alay ve taşlama şiirine egemen olan öğelerdir. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel yanlarını sen ben ikileminde vermiştir. Çok kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son dönem şiirlerinde giderek yerini kaçış ve umutsuzluğun tedirginliğine bırakmıştır.

Şiirin bir görüşü yansıtması, bir iletisinin olması düşüncesinden yola çıkmıştır. Yuvarlağın Köşeleri kitabında şiirin ve yazarın işlevi konusundaki görüşlerini dile getirmiştir. Batı şiiri ve geleneksel Türk şiirinden yararlanarak verdiği bileşim sanatını zenginleştirip geliştirmiştir.

ESERLERİ
.Şiir kitapları: Dünya Kaçtı Gözüme (1955) , Sen Sen Sen (1956) , Bir Kapı Önünde (1957) , Yuvarlağın Köşeleri (1961) , Yumuşaklıklar Değil (1967) , Nasılsın (1970) , Çiçekleri Yemeyin (1975) , Yalnızlık Paylaşılmaz (1978) ,
Benden Sonra Mutluluk (1983)
 
Katılım
28 Şub 2006
#2
özdemir asaf'tan...

BEN DEĞİLDİM

Bir aksam-üstü pencerenden bakıyordun
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
O geçen ben değildim.

Bir gece, yatağında uyuyordun..
Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
Ve karanlıklar içindeydi odan...
Seni gören ben değildim.

Ben çok uzaktaydım o zaman,
Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.
Artık beni düşünmeye başladığından
Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..
Bunu bilen ben değildim.


Bir kitap okuyordun dalgın..
İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda.
Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..
O ölen ben değildim..

ÖZDEMİR ASAF

(Bence bu da çok güzel)
 
Katılım
1 Mar 2006
#3
özdemir asaf'tan...

GİDEN

Bir gecedir bütün geceler gibi
Saçlarında,tanıdığın ellerin en ağırı
Gözlerinde maceraların en derini...
Sana anlatırlar geçenle kalandan
Bir gecedir bütün geceler gibi
Karanlıklardan,aydınlıklardan

Ne varsa kendincedir
Pencere camlarında ışıklar parlar
Halıda yatar eşyanın gölgesi
İç içedir artık sokaklar,evler,odalar
Duvarlar bakışları keser,kapılar sesi
Ne varsa kendincedir

Ve senin,üzerinde binbir düşünce,günden
Oynaşır hatıranla,kalbinle,ümitlerinle
Herşey düşünmektedir seninle
Birden,bir rüzgar eser,sana doğru senden
Seninle çoğalmaya başlar kendisiyle bitenler
Hatırlayan ellerinle,unutmayan gözlerinle

Değişir sezilecek kadar yavaştan
Değişir istenen istenmeyen
O koruyan zor yalanlar silinir
Büyür kolay bir doğru,bilinen,söylenmeyen
Uyuyanlar uyanmış,ölüler dirilmiştir
Bir gecedir sana doğru senden

Bir gecedir sana doğru senden...
Geçen yaşadığındır,yaşarken anlamadan
Kalan bir gerçektir belki
Bir iğne gibi kaybolan,bir bardak gibi kırılan
Gelen sanki beklediğindir
Ve giden,en tatlı,en sıcak,en kocaman..
 
Katılım
11 Mar 2006
#4
özdemir asaf'tan...

BOĞAZ GEZİNTİSİ

Ne günlermiş, ne günlermiş
Yıldızlar, mehtap, çamlar altında.
Yıldızlar, mehtap, çamlar altında
Ne günlermiş, ne günlermiş
Gelip geçmiş!

Vapurlar değil, Boğaz'dan geçen:
Boğaz'dan yalılar geçiyor.
Toplamış sulardan eteklerini,
Odasına çekilen bir saraylı gibi
Yalılar gelmeyen âlemlerine gidiyor
Bırakıp bu sessiz gecelerini.

Çekip almış kuşların kanadlarından rüzgârını
Asırlık rüyalarında yalılar.
Uykuların mahmurluğu saçaklarını sarmış.
Saz sesleri gelmeyor kıyılarından.
Ne geçen yazlardan haber var,
Ne gelecek baharlardan.
Kimbilir kaç deniz geçmiş uykularından...

Başbaşa kalmış iki Hisar
Beklemekte sönük sahilleri.
Artık eski harpleri anlatır taş duvarlar
Kıyılarından geçen balıklara.
O balıklar ki, dedeleri
Şarkılarla beslenmişti geceleri.
Şimdi sulara düşen çürümüş tahtalar
Dalgalarda son oltanın yemleri..

Bir zamanlar şen yaşamış yalılar
Işıklı bir ziyafet sofrasında.
Renklerini deniz almış götürmüş,
Küllerini alev alıp savurmuş.
Deniz kenarında denizsiz kalmışlar.
Ortaklığı ayrılmış kıt'aların.
Anadolu günden güne Rumeliye küsmüş

Bugün biz değiliz bakan yalılara;
Yalılar boynu eğik bize bakıyor.
Biz değiliz sarkan hatıralara
Göğüs gererek dalgalara.
Yalılar bir hayâl için denize sarkıyor
Yalılar bize bakıyor, denize bakıyor.

Ne günlermiş, ne günlermiş
Yıldızlar, mehtab, çamlar altında.
Yıldızlar, mehtab, çamlar altında
Ne günlermiş, ne günlermiş
Geçip gitmiş.

Özdemir Asaf
 
Katılım
29 Mar 2006
#5
özdemir asaf'tan...

LAVINIA

Sana gitme demeyeceğim
Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar,
Yanımda kal.

Sana gitme demeyeceğim.
Gene de sen bilirsin.
Yalan istiyorsan yalanlar söyleyeyim.
İncinirsin.

Sana gitme demeyeceğim,
Ama gitme, Lavinia.
Adını gizleyeceğim
Sen de bilme, Lavinia.


Özdemir ASAF

Özdemir Asaf ın en sevdiğim şiiri... :)
 
S
#6
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları I

Her şeyi süpürebilirsin;
Sonbaharı süpüremezsin.

Sen her şeyi süpürebilirsin;
Sonbaharı süpüremezsin.

Yalnızsa
Sürekli bir sonbaharı
Süpürür hep..
Düşünemezsin.


Özdemir Asaf
 
S
#7
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları II

Yanar
Sobasında
Yalnız'ın
Üşüyen
Bakışları.

Lambasında
Karanlığa dönük
Bir ışık
Titrer
Sönük-sönük.

Penceresi
Dışına kapanmıştır,
Kapısı
İçine örtük.


Özdemir Asaf
 
S
#8
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları III

Yalnız
Bin yıl yaşar
Kendini
Bir an'da.

Özdemir Asaf
 
S
#9
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları IV

Yalnız'ın
Nesi var, nesi yoksa
Tümü birdenbire'dir.

Özdemir Asaf
 
Katılım
29 Ağu 2007
#10
Ynt: özdemir asaf'tan...

YALNIZLIK


Yalnız kaldınız sanırsınız,
Biliyorum.
Yalnız bırakılmışsınız,
Biliyorum.
Ötesi yok.

II
Ötesi var:
Yalnızlık
Müziğin bile seni dinlemesidir.
Yalnızlık
İnsanin kendine mektup yazması
Ve donup-donup onu okuması
Yalnızlığın da ötesidir.
 
#11
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları V

Yalnız
Bir ordudur
Kendi çölünde
Sonsuz savaşlarında
Hep yener
Kendi ordusunu.


Özdemir Asaf
 
S
#12
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları VI

Yalnız'ın
Sakladığı bir şey vardır;
Boyuna yerini değiştirir,
Boyuna onu arar..
Biri bulsa diye.


Özdemir Asaf
 
S
#13
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları VII

Yalnız
Hem bilgesi,
Hem delisidir
Kendi dünyasının.
Ayrıca;
Hem efendisi
Hem kölesidir
Kendisinin
Tadını çıkaramaz
Görece'siz dünyasında
Hiçbirinin


Özdemir Asaf
 

evla

Gündüz yarasalarıyız biz.
Katılım
24 Eyl 2007
#14
Ynt: özdemir asaf'tan...

NE KADAR BENZERSEN O KADAR RAHAT


- Ne yapsam öleceğim.

- Yanlış bu.

- Neden yanlış. Ölmeyecek miyim yani.

- Ne yapsan değil, ne yapmasan da öleceksin.

- İnsanlara kızsam?

- Bu öyle kolay ki. Değer mi? Ulu orta bağır, küfür et, ayıp sözler söyle. Kaç para
eder?

- Bütün insanları sevsem.

- Bu öyle kolay ki. Böyleleri de çok geldi geçti. Tembelle çalışkanı ayırmadan. Pisi ile
temizini aramadan tüm sevgi. Yaşlı ile yaşamışı seçmeden mi?

- Onlar için ağlasam.

- Onlar için ağlama. Onalrı öyle yapan şeyleri bul. Onları yanlış güdenleri, onları
engelleyenleri, öyle bırakanları sil.

- Onlara inanmayayım.

- İstersen inan. Elin kolun bağlı, bir kenarda inanmamakla bir bu.

- Öyleyse kendimi seçeyim. Keyfime bakayım.

- O zaman çok rahat edersin. Aynı şekilde öyle çok rahat edenler var. Onalrın
resimleri var. Onları topla, karşına al bak. İçin açılır. Rahatlarsın. Sırt sırta ver onalrla.

- Yok istemem. Nasılsa bir gün öleceğim. Değer mi, karalanmak.

- Yanlış söyleyorsun, bir gün ölemezsin. Bir anda öleceksin. Ölüm bir günü dolduracak kadar büyük değildir. Yaşamaya bakmalı.


- Yaşamak nedir.

- Yaşamak mı. Boru gibi olmamak. Kapıları olmak, yolları olmaktır. Tembelle çalışkanı ayırmak ne demek bilmektir. Dayak atılacak aptal çalışkanı tekmelemek, küskün tembelin tembelliğini anlamak onu ayırmaktır. Yaşlanmış ile yaşamıştan hangisinin elini öpeceğini bilmektir. Evet evet demeden. Hayırlarınla evetlerini belirtmektir. Palavrasız kahramanlıktır. Parayı götürülecek zannetmemek. Herkesi evi içinde görmek. İki apartmanı olana malları iki misli fiyatına satmak. Beş apartmanı olana bir okul yaptırmak. İki hanı olana bir hastane yaptırmaktır.

Not: Özdemir Asaf'ın Dün Yağmur Yağacak adlı öykü kitabından..
 
#15
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları VIII

Yalnız
Sürekli dinleyendir
Söylenmemiş bir sözü.

Özdemir Asaf
 
#16
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları IX

Sözünde durması
Yalnız'ın yalancılığıdır
Kendisine..
Hep yüzüne vurur utancı.
O yüzden
Gözlerini kaçırır
Gözlerinden.

Özdemir Asaf
 
#17
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları X

Yalnız'ın odasında
İkinci bir yalnızlıktır
Ayna.

Özdemir Asaf
 
#18
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları XI

Yalnız
Hep uyanır
İkinci uykusuna.


Özdemir Asaf
 
#19
Ynt: özdemir asaf'tan...

Yalnızın Durumları XII

Yalnız
Kendi ben'inin
Sen'idir.

Özdemir Asaf
 

evla

Gündüz yarasalarıyız biz.
Katılım
24 Eyl 2007
#20
Ynt: özdemir asaf'tan...




Ağlamak

Ağlamak
Bazı acılarda yetmez
Bazı ölümlere

Örtüsüdür bazı acıların
Örter, örtülmez
Savunur bir süre

Ağlayanlar sevinmeli
Sevin ağlayabiliyorsan
Acılar ardarda dinmeli

Durur bir nöbetçi gibi
Durur bir bekçi gibi
Zamana gülmeli-gülmeli

Sevin ağlayabiliyorsan
Unutmanın kardeşidir ağlamak
Uyur uyanır yatağında duyguların
Düşüncenin kucağında hep çocuktur
Ağlamak.

Özdemir Asaf
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap