Şahsenem...

Katılım
17 Nis 2007
#1
Ilk yudumda hatırlamalıydım
Yatağında zehri fışkıran suyun tadını
Sonra gözlerinden bir adım öteye varabilmeliydim
Nazende bir mutluluğu
Silebilmeliydi pervasızca cismim
Şahsenem;
Sana yeni oğullar devşirmeliyim
Haritanın en temiz yerinden
Sen tanırsın oğullarını bileklerinden
Anasısın buraların...
Yeniliyor boğazıma tıkanan kör yumruğum
Ve kovuyorum doğurduklarını eteklerinden
Buz gibi soğuyor aramızda yükselen merdivenler
Suyum tükeniyor şahsenem!..
Doğurdukların ellerinde yabancılaşıyor
Ki sen anasısın buraların şahsenem,
Oğullarını tanırsın bileklerinden
Kan fışkırıyor çografyanın en temiz yerinden
(ellerinin değdiği son yerden)
Sen anasısın buraların Şahsenem

Oysa ben hiç buralı olmadım....


Şahsenem..

İçimin ağrıları senindir.
Senindir gülüşlerinin aydınlattığı keder..
Kefen biçerken sessizliğin ömrüme
Kuşların kanatlarına yazılır son nefesim…
Ki bilirsin şahsenem
Ağuları doğunun hep gül kanar ya ellerinden
Ay düşmez gecenin sabahında…
Bilirsin şahsenem
İçimin temmuz ihanetlerini…
Dağ kokusu betiminde
Güz yanığı şu pus gecede
Trabzanlardan düşen benim şahsenem
Tut beni…



24.10.2006/29.12.2006

istanbul

mehmed asım
 
Katılım
10 Nis 2007
#2
Ynt: Şahsenem...

mehmed asım..hiç yabancı gelmiyor..başka bir yerde yazıyormusunuz? daha önce okumuş gibiyim..mail gruplarından da olabilir ama hatırlayamadım: )
 
Katılım
17 Nis 2007
#3
Ynt: Şahsenem...

öncelikle merhaba...

görmüş ve okumuş olma ihtimaliniz yüksektir.Türkiye çapında yayın yapan bir kaç dergide ve internette bazı kültür edebiyat sitelerinde yazılarım bulunmaktadır.
bu nedenle olmalı..


sevgiyle kalın
 
Katılım
10 Nis 2007
#4
Ynt: Şahsenem...

merhabalar ve hoşgeldiniz diyeyim, gerçi ben de yeni üyeyim ama: )devamını bekleriz..
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap