Sarı Öküz Yahud Kıssadan Hisse

UluğBey

Sükût gibi münzevi, çığlık gibi hür.
Katılım
27 Ara 2005
#1

Eski zamanların birinde bir otlakta öküz sürüsü yaşarmış…

Yaşarmış yaşamalarına ama civardaki aslanlar bir türlü rahat bırakmazlarmış onları... Hemen her gün saldırırlarmış bu sürüye...

Öküz dediğin de öyle yabana atılır bir hayvan değil ki, bir araya toplandılar mı kolayca defetmesini bilirlermiş o koca aslanları...

Gün geçtikçe aslanları almış bir kaygı: "Herhalde bize bu otlağı terk etmek düşüyor" demiş aslanlardan birisi...
"Evet" diye tasdik etmiş diğerleri...

"Nereye gideriz" diye düşünürlerken, “Bir dakika" diye bir ses duymuşlar gerilerden... Herkes dönüp bakmış sesin geldiği tarafa... Sürünün en çelimsiz, ama kurnaz mı kurnaz bir ferdi olan topal aslanmış söze atılan...
"Hayır" demiş, "Hiçbir yere gitmiyoruz... Siz bana bırakın, ben hallederim bu işi..." İnanmamış kimse ona ama "Haydi bir şans verelim ne çıkar" diye düşünmüşler...

Topal aslan elinde beyaz bayrak gitmiş öküzlerin yanına...

Öküzlerin lideri olan boz öküz sormuş ne istediğini...

Topal aslan; "Saygıdeğer öküz efendiler" diye başlamış lafa:

"Bugün buraya sizden özür dilemek için geldik... Evet size defalarca saldırdık, ama niye biliyor musunuz? Hep o sizin aranızdaki sarı öküz yüzünden... Onun rengi gözümüzü kamaştırıyor, aklımızı başımızdan alıyor... Onu gördüğümüzde ne kadar barışsever olduğumuzu unutup size saldırıyoruz... Bunların hepsi sarı öküzün suçu... Verin onu bize, siz kurtulun biz de barış içinde yaşayalım!.."

Boz öküz, diğer önde gelenlerle görüşmek üzere geri çekilmiş... Hepsi de sıcak bakmışlar bu teklife... Bir tek yaşlı benekli öküz "Olmaz" demiş ama kimseye dinletememiş sözünü...

Zavallı sari öküz teslim edilmiş aslanlara...
Diğerleri üzülmüşler üzülmesine ama elden ne gelir ki!..
Bütün sürünün selameti için bir öküz...
Gerekliymiş bu...

Gerçekten de günlerce sürüye saldıran olmamış... Huzur içinde geçer olmuş günleri... Ama aslan milleti bu, ne kadar sabreder ki? Hele öküz etinin tadını aldıktan sonra...
"Acıktık" demişler birgün..
Topal aslan boz öküzün yanına giderek "Selam" diye girmiş söze:
"Gördünüz ya biz aslanlar ne denli uysal milletiz... Yalnız buraya bunu söylemek için gelmedim... Büyük bir problemimiz var!.."
"Nedir?" demiş boz öküz merakla...
"Şu sizin uzun kuyruklu öküz" demiş topal aslan ve devam etmiş:
"Öyle uzun bir kuyruğu var ki nereden baksak görünüyor... O kuyruğu salladıkça bizim de aklımız başımızdan gidiyor... Gözümüz dönüyor, sürüye saldırmamak için kendimizi zor tutuyoruz... Gelin verin onu bize bu mevzuyu burada kapatalım... Eskisi gibi barış ve huzur içinde iki taraf da hayatını sürdürsün..."

Boz öküz yine istişare yapmış sürünün ulularıyla... Yine sadece benekli öküz olmuş karşı çıkan... Hepsi de "Verelim gitsin" demişler... Istişare daha da kısa sürmüş bu defa... Dışlamışlar uzun kuyruğu sürüden... Saatler sürmüş zavallının çırpınışları ama sonunda o da yenik düşmüş aslanlara...

Tekrar tekrar yinelenmiş bu olanlar...
Her geçen gün daha da semirmiş aslanlar, alabildiğince güçlenmişler...
Öküzlerse her geçen gün daha da zayıflamışlar, seyreldikçe seyrelmişler...
Aslanlar küstahlaştıkça küstahlaşıyorlarmış... Artık bir sebep bile söyleme gereği duymuyorlarmış;
"Verin bize bu öküzü sonra karışmayız" derlermiş sadece...
Zavallı öküzlerin "Hayır" diyebilecek güçleri kalmamış...
Hepsi birer birer can veriyorlarmış aslanların pençesinde...
Boz öküz de aralarında olmak üzere birkaçı kalmış en sona...

Birgün kalanlar bir araya toplanıp durum değerlendirmesi yapmışlar… Öküzlerden biri:

"Ne oldu bize, oysa ne kadar da güçlüydük aslanlara karşı… Bu savaşı ne zaman kaybettik?" diye sormuş ortaya…

"Biz bu kavgayı " demiş boz öküz, gözleri nemli ve sesi pişmanlıkla titreyerek; "Sarı Öküz'ü verdiğimiz gün kaybettik!.."


Asu Turnacı


Hoş bir kıssa ve haklı olduğunu söylememe gerek yok sanırım...
 
Katılım
26 Nis 2007
#2
Ynt: Sarı Öküz Yahud Kıssadan Hisse

Durduğu yer belli olmalı insanın.. Ne olmak istediğine, nerede olmak istediğine karar vermeli. Değerini bilmeli ve gerekirse bu uğurda ölmeli. Öyle her "saygıdeğer öküz efendiler" diyene tren muamelesi yapmakla yürümez bu işler.. Kendi değerini bilmeyene bir değer gösteren bulunur elbet. Artık sararsan da bozarsan da kıymetin biçilmiştir! Çıkarların için kardeşini hiçe saymak savaşta tek kolunu düşmana kaptırmaktan daha basit birşey değildir. İstenen tavizlere "olmaz!" diyen ses cılız kaldıkça zafer ufukta belli belirsiz el sallamaktan öteye geçemez. Dik durmayı, dimdik durmayı başaramayan insan sırtına binene hoşgeldin demeyi kabullenmiş demektir!
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap