şükür borç yaradana aciz olandan

Katılım
7 Haz 2006
#1
Ah ömrüm ah! Sen kazan diye ben hep kaybettim...! Ya garip biri miyim? Hep sevgiye aç mıyım anlamıyorum öyle ölümsüz aşklar yok. Aşk yok, sevgi yok, düşler gibi pembe değil hayat, kimse mutlu değil. Herkes yaşamış olmak için yaşıyor. Sevmiş olmak için seviyor bu yüzden sevmeden sevişen kadınlar, bu yüzden paylaşımsız hayatlar, bu yüzden ulaşılmazların kahreden güzelliği, haramın çekiciliği hep bu yüzden. Pusuya yatmış şeytan, binbir çeşit renkli maskeler takmış günahlara bu yüzden odun gibi birer ikişer cehenneme düşüşümüz, bu yüzden cehennemin hiç sönmeyen ateşi ve bu yüzden zincire halka olmak istemiyorum. Elimde bir kova boya fırçamla pembeye boyamaya çalışıyorum. İnsanların şeytanla ortaklaşa siyaha boyadığı dünyayı ama o kadar siyah ki: Pembe dünyam tüm güzelliğini yitiriyor. Bunu daha önce deneyip başarısız olan insanlar beni yanlarına bu paslı zincire bir halka olarak çağırıyorlar. Kendime inat, onlara inat, savaşlara, mutsuzluğa, umuda inat, umutsuzluğa inat, devam edeceğim; güzellikler umacağım dünyadan, güzeli bulana kadar… Sonra insanlara bağıracağım: Eğer pes etmeseydiniz herkes bulurdu asıl olanı diye… Allah’ım yüreğimden inancımın sönmesine izin verme; Yarabbim verdiğin her şeye sonsuz şükürler olsun…
 
Katılım
7 Haz 2006
#2
arkadaşlar mizah içeriği olmamasına rağmen ufak bir yanlışlık sonucu yazım bu kısma eklendi ama nasıl göründüğünden ziyade nasıl gördüğünüz önemli iyi okumalar :UTANMA
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap