yeryüzünün çığlıkları

Katılım
11 Tem 2006
#1
Gökyüzünden çığlıklar duydum bugün,
Yeryüzünün çığlıklarını…

Güneş binaların ardında doğuyor bu şehirde.
Ve yine binaların ardında batıyor.
Hayallerimiz gökyüzünde kalıyor.
Kime sorsak hayatı, yaşamıyor sanki,
Hayatı koşturuyor.
Ve eski Afrika yerlilerin diliyle,
Ruhlarımızı beklemeye vakit kalmıyor.

Gökyüzünden çığlıklar duydum bugün,
Yeryüzünün çığlıklarını…

Zaman su gibi akıp geçiyor,
Arayışlarımızı arıyoruz.
Eskiden gökyüzüne uçurtmalar çizerdik,
Bulutlarla hep bir bağımız olsun diye.
Kuşlara özenirdik,
-Ki onlar uçsuz bucaksız sevdalar yaşar-
Sevda nedir diye soruyoruz şimdi.

Gökyüzünden çığlıklar duydum bugün,
Yeryüzünün çığlıklarını.
Ben susturamadım hiçbirini,
Yüreğim gibi…
 
Katılım
13 Nis 2008
#4
Ynt: yeryüzünün çığlıkları


-Ki onlar uçsuz bucaksız sevdalar yaşar-
Sevda nedir diye soruyoruz şimdi.


Bu şiir bana İ. Pala'nın "sevgisinin üstünden baharlar ve kışlar geçenlere" ithafını hatırlattı. Sevgi konulu hoş bir yazıydı.
 

Giriş yap