YÖNETME SANATI

  • Konbuyu başlatan Feraye
  • Başlangıç tarihi
F

Feraye

#1
YÖNETME SANATI
“Yöneticiliğin mektebi yoktur.” Sözünü şöyle yorumlamak lazım. Yönetici diploması verdiğimiz her aday; başarılı, karizmatik ve lider yönetici demek değildir. Yöneticinin her davranışını detaylarıyla anlatan bir kitap ve müfredatta mevcut değildir.
Resmi poresedürler ancak konunun genel çerçevesini çizer; içindeki tabloyu oluşturmak bireyin yeteneğine ve inisiyatifine bağlıdır. Karizmatik lider yöneticiler öyle ahenkli tablolar oluştururlar ki, örnek yönetici olarak anılır ve tarihe geçerler.
Lider yönetici; emir vermez, ilham verir.
Korku vermez, güven ve sevgi verir.
Hiç kimseye “sen hatalısın” tarzında çıkışmaz, “şu işin şöyle yapılması daha uygun olur,”der. Kimin değil, neyin hatalı olduğunu gösterir.
Takdir etmenin, tehdit etmekten on kat daha olumlu sonuç verdiğini bilir.
Kimseden saygı istemez ve beklemez, ama, herkesten ziyadesiyle saygı görür.
Hiçbir zaman sorun odaklı düşünmez, daima çözüm odaklı düşünür.
Olaylara empatiyle yaklaşmanın bir erdem olduğunun bilincindedir.
* * *
Yirmilerin İtalyan ceza hukuku anlayışına formatlanmış tipler, bu tesbitleri saçma bulabilir. “Ben bu kadar pasif yönetici olacağıma hiç olmam daha iyi,” diyebilir. Zaten onlarda şeklen yöneticilik yapıyorlardır.
Statükocu yöneticilerin oldukları yerde, çözümden çok sorun üretilir.
Yönetici asla, duygularını görevine yansıtmamalıdır. Duyguların etkili olduğu kararlar objektif olamaz. Hele, kişilerin aleyhinde olan duygusallıklar, felaketin fitilini ateşlemekle eş anlamlıdır.
Rahmetli Menderes’in; “Husumet şeytanidir, muhabbet rahmanidir,” sözü, yöneticilerimizinde çok işine yarar kanaatindeyim.
Lider yöneticiler, en yüksek asaletin tevazu olduğu gerçeğini
unutmadan yaşarlar.
Bir akedemisyenin şu tesbiti konuya uygunluk açısından son derece önemlidir.”Birinci kalite yöneticiler, birinci kalite danışmanlarla çalışır. İkinci kalite yöneticiler ise; beşinci kalite elemandan hoşlanır.” Geçilme kompleksi paniğe sebep olur.
Lider yöneticiler, ayrıntıyla zaman harcamazlar. Ayrıntıyla uğraşmanın, yöneticiyi teferruata boğup ayrıntı haline getireceğini, o tiplerin kapsamlı pröje geliştirmelerinin imkansız olduğunun idraki içindedir.
Büyük yöneticiler, kendi zekalarına başka zekalarıda katmasını beceren insanlardır.
 

Giriş yap